Jak przygotować artykuł

Uprzejmie prosimy, by pliki nadsyłane do redakcji spełniały następujące warunki w zakresie formatu, przypisów i zamieszczanych materiałów graficznych bądź fotografii oraz informacji.

Format tekstu

  1. Objętość artykułów nie powinna przekraczać 1 arkusza wydawniczego (ok. 40 000 znaków liczonych wraz z przypisami dolnymi i spacjami, czyli ok. 18-20 stron) napisanych w Times New Roman 12 pt, odstęp 1,5;
  2. Recenzja nie powinna przekraczać 25 000 znaków liczonych, tak jak powyżej (ok. 9-10 stron);
  3. Oczekujemy tekstu wyjustowanego, wcięcie akapitowe: 1,25;
  4. Przypisy mają być zapisane również w Times New Roman 10 pt, odstęp 1;
  5. Jeżeli artykuł zawiera materiał graficzny (ilustracje, wykresy, zdjęcia) prosimy o dołączenie ich w osobnym pliku, a w tekście głównym – o zaznaczenie odnośnikiem liczbowym miejsca, w którym powinien się znaleźć. Autor jest odpowiedzialny za uzyskanie zgody na wydrukowanie ilustracji;
  6. W tytule pliku prosimy podać nazwisko oraz pierwsze słowa tytułu;
  7. Wymagany format pliku: rtf lub doc (nie przyjmujemy tekstów zapisanych w innych formatach)

Pierwsza strona

Na pierwszej stronie prosimy o zamieszczenie następujących informacji:

  1. Tytuł (wyśrodkowany) w języku polskim i w języku angielskim
  2. Imię i nazwisko (wyśrodkowane)
  3. Dane kontaktowe (wyśrodkowane): uniwersytet, instytut, e-mail;
  4. Wyśrodkowane: data zgłoszenia (lewa strona) oraz data recenzji i akceptacji (prawa strona);
  5. Abstrakt (5 – 6 wersów) w języku angielskim wraz z 5 słowami kluczowymi (przed tekstem artykułu, wyjustowany).

Na końcu artykułu

  1. Bibliografia
  2. Streszczenie w języku słowiańskim (ok. 500 znaków ze spacjami), o literaturze którego traktuje artykuł wraz ze słowami kluczowymi w tymże języku;
  3. Streszczenie w języku angielskim (ok. 500 znaków ze spacjami);
  4. Indeksy: osobno autorów i osobno tłumaczy;
  5. Krótka nota biobibliograficzna: stopień naukowy, imię i nazwisko, data i miejsce urodzenia, miejsce zatrudnienia, zainteresowania badawcze, najnowsze publikacje. Wzór notki:

Leszek Małczak – ur. w 1971 r. w Lublińcu, dr hab., adiunkt w Zakładzie Teorii Literatury i Translacji IFS UŚ; badacz literatur południowosłowiańskich, zajmuje się przede wszystkim literaturą i kulturą chorwacką, jego zainteresowania naukowe skupiają się wokół: fenomenu regionalizmu, polsko-chorwackich kontaktów kulturalnych, komparatystyki literackiej i kulturowej oraz historii, teorii i praktyki przekładu. Opublikował między innymi monografię pt. Wiatr w literaturze chorwackiej. O figurze literackiej wiatru w XIX- i XX-wiecznym piśmiennictwie chorwackim strefy śródziemnomorskiej (2004) i Croatica. Literatura i kultura chorwacka w Polsce w latach 1944-1984 (2013); jest współredaktorem wyboru współczesnego dramatu serbskiego Serbska ruletka (2011) i wyboru współczesnego dramatu chorwackiego Kroatywni (2012).

Bożena Tokarz, ur. 1946 w Łodzi; prof. zw. w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Śląskiego; badaczka dwudziestowiecznej literatury polskiej i słoweńskiej; zajmuje się teorią literatury, komparatystyką, teorią przekładu, poetyką historyczną. Autorka m. in. książek: Teoria literatury. Metodologia badań literackich. Katowice 1980. ss. 329 (współautor: S. Zabierowski);  Mit literacki. Od mitu rzeczywistości do zmiany substancji poetyckiej. Wyd. „Śląsk”. Katowice 1983, ss. 327; Poetyka Nowej Fali. Wyd. UŚ Katowice 1990, ss. 231; Wzorzec, podobieństwo, przypominanie. (Ze studiów nad przekładem artystycznym). Wyd. Śląsk. Katowice 1998, ss. 163; Między destrukcją a konstrukcją. O poezji Srečka Kosovela w kontekście konstruktywistycznym. Wyd. UŚ. Katowice 2004, ss. 227; Spotkania. Czasoprzestrzeń przekładu artystycznego. Wyd. UŚ. Katowice 2010, 274 ss. Redaktor serii przekładoznawczej Przekłady Literatur Słowiańskich.

Artykuły prosimy nadsyłać pocztą elektroniczną na adres: plsprzeklady@gmail.com

Przepisy na przypisy zostały określone przez Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego

Podstawowy adres bibliograficzny:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. Warszawa 2008, s. 35.

Zapis imion i nazwisk

W przypisach dolnych bądź końcowych nie stosujemy pełnych imion autorów, a jedynie podajemy tę informację w formie skróconej – inicjał [kropka]. Jeśli autor cytowanej pracy posługuje się dwoma imionami, zapis inicjałów przybiera postać np. J.A. Kowalski. Zgodnie z zasadami polskiej normy edytorskiej pomiędzy inicjałami nie powinna znajdować się spacja. Ta sama zasada dotyczy zapisu imion pisanych z łącznikiem, np. H.-G. Gadamer. Sugerujemy, aby wszelkie nazwiska występujące w adresach bibliograficznych oznaczać konsekwentnie kapitalikami. Aby to zrobić, wystarczy zaznaczyć nazwisko np. autora i wcisnąć skrót klawiaturowy shift + ctrl + k (skrót dla programu MS Word). Bardzo prosimy o niewyróżnianie nazwisk wstawianiem pomiędzy litery nazwiska spacji! Prosimy również o niestosowanie zapisu nazwisk wersalikami (duże litery).

Informacja o wydawcy

Jeśli chcesz wzbogacić adresy bibliograficzne o informację o wydawcy publikacji, podawaj ją według następującego wzoru:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. Warszawa, Państwowy Instytut Wydawniczy, 2008, s. 35.

Pamiętajmy o konsekwencji zapisów: jeśli w jednym rozdziale pracy przypisy będą zawierały informację o wydawcy, w kolejnych rozdziałach informacji takiej nie może zabraknąć.

Fragment z książki

Jeśli chcemy zapisać fragment książki, np. jedną z rozpraw z książki danego autora, adres bibliograficzny powinien być skonstruowany według wzoru:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. W: Idem: Górny Śląsk — wczoraj i dziś. Warszawa 2008, s. 35—48.

Artykuł z pracy zbiorowej

Jeśli podajemy wybrany artykuł, który znalazł się w pracy zbiorowej, adres bibliograficzny powinien przyjąć postać:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. W: Górny Śląsk — wczoraj i dziś. Red. J. Nowak, B. Malinowska-Kern. Warszawa 2008, s. 35—48.

Informacja o tłumaczu

Jeśli książka, na którą powołujemy się w pracy, jest przekładem z języka obcego, w adresie bibliograficznym musi znaleźć się informacja o tłumaczu. Skonstruujmy zatem przypis według wzoru:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. Przeł. K. Adamska. Warszawa 2008.

lub

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. Tłum. K. Adamska. Warszawa 2008.

Powtórzenie źródła

Jeśli powołujemy się na źródło, które zostało podane w poprzednim przypisie, adres bibliograficzny powinien przyjąć postać:

Ibidem, s. 35.

Jeśli podajemy adres bibliograficzny, który już wcześniej w danym rozdziale pracy był podawany, stosujemy tzw. opis skrócony, który powinien przyjąć postać:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska…, s. 45.
J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. W: Górny Śląsk – wczoraj i dziś…, s. 35–48.
M. Malinowska: Wpływy czeskie w sztuce Górnego Śląska. W: Górny Śląsk – wczoraj i dziś…, s. 56–67.

Jeżeli do książki odwoływaliśmy się wcześniej – lecz nie w ramach danego rozdziału – musimy przywołać pełny opis bibliograficzny.

Odradzamy stosowanie skrótu op.cit. (opus citatum). Jeśli nasze przypisy są skonstruowane w ten sposób, czytelnik, kiedy znajdzie tak zapisany adres bibliograficzny, będzie musiał przekartkować całą pracę, aby znaleźć właściwy, pełny opis publikacji.

Tekst z czasopisma

Jeśli podajemy źródło artykułu, który opublikowany został w czasopiśmie, adres bibliograficzny powinien zostać zapisany:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. „Górny Śląsk – wczoraj i dziś” 2008, nr 4 (120), s. 35–45.

Jeśli jednak powołujemy się na artykuł z dziennika, zapiszemy go następująco:

J. Kowalski: Prośba brzmiała: przeczytaj. „Gazeta Wyborcza”, 27.01.2007, s. 17.

Jeśli podajemy źródło artykułu, który opublikowany został w wydawnictwie ciągłym, adres bibliograficzny powinien zostać zapisany:

J. Kowalski: Historia Górnego Śląska. W: „Górny Śląsk Wczoraj i Dziś”. T. 8. Red. J. Nowak, B. Malinowska-Kern. Warszawa 2008, s. 35—48.

Przypisy w systemie amerykańskim  – Prosimy ich unikać!

W części prac stosowany jest system tzw. „amerykański”. W bibliografii końcowej adresy publikacji powinny przybrać zapis:

Adamczyk A.F., 1990: Wpływ górnictwa na wody podziemne. „Socjologia” z. 32, s. 41–46.

Adres bibliograficzny w systemie „amerykański” w odwołaniach w tekście powinien być zapisywany:

A.F. Kowalski (2002) lub (Kowalski, 2002) bądź (Plan sytuacyjny…, 2001).

Jeśli chcemy uzupełnić przypis w tekście o informację dotyczącą strony, możemy zrobić to albo podając numer strony po przecinku ze skrótem s. lub też po dwukropku wpisać numer strony:

(Kowalski, 2002, s. 15)

(Kowalski, 2002: 15)

Teksty niesformatowane według powyższych wymagań lub niezawierające wszystkich informacji nie będą przyjmowane.

Materiałów niezamówionych redakcja nie zwraca.